Yürümenin yerçekimine karşı koyarak yapılmasını farklılaştıran bu botlarla kendinizi ayda yürüyen astronatlar gibi hissedeceğiniz söyleniyor. Yayalanarak daha yükseğe zıplamak, daha büyük adımlarla koşmak gibi iddialı özellikleri olan botları kullanarak astronatlara olan özentinizi gideribilirsiniz. İngiltere de £89.00 gibi bir fiyata satılıyor. İlginizi çekti ve satın almak istiyorsanız www.boysstuff.co.uk adresine bakabilirsiniz.

“Ey Oğul!

Beysin! Bundan sonra öfke bize; uysallık sana… Güceniklik bize; gönül almak sana.. Suçlamak bize; katlanmak sana.. Acizlik bize, yanılgı bize; hoş görmek sana.. Geçimsizlikler, çatışmalar, uyumsuzluklar, anlaşmazlıklar bize; adalet sana.. Kötü göz, şom ağız, haksız yorum bize; bağışlama sana… Bundan sonra bölmek bize; bütünlemek sana.. Üşengeçlik bize; uyarmak, gayretlendirmek, şekillendirmek sana..

Ey Oğul!

Yükün ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı, Allah Teala yardımcın olsun. Beyliğini mübarek kılsın. Hak yoluna yararlı etsin. Işığını parıldatsın. Uzaklara iletsin. Sana yükünü taşıyacak güç, ayağını sürçtürmeyecek akıl ve kalp versin. Sen ve arkadaşlarınız kılıçla, bizim gibi dervişler de düşünce, fikir ve dualarla bize vaat edilenin önünü açmalıyız. Tıkanıklığı temizlemeliyiz.

Oğul!

Güçlü, kuvvetli, akıllı ve kelamlısın. Ama bunları nerede ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarlarında savrulur gidersin… Öfken ve nefsin bir olup aklını mağlup eder. Bunun için daima sabırlı, sebatkar ve iradene sahip olasın!.. Sabır çok önemlidir. Bir bey sabretmesini bilmelidir. Vaktinden önce çiçek açmaz. Ham armut yenmez; yense bile bağrında kalır. Bilgisiz kılıç da tıpkı ham armut gibidir. Milletin, kendi irfanın içinde yaşasın. Ona sırt çevirme. Her zaman duy varlığını. Toplumu yöneten de, diri tutan da bu irfandır.

İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Dünya, senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizlilikler, bilinmeyenler, ancak senin fazilet ve adaletinle gün ışığına çıkacaktır. Ananı ve atanı say! Bil ki bereket, büyüklerle beraberdir. Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin. Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma! Gördün, söyleme; bildin, deme! Sevildiğin yere sık gidip gelme; muhabbet ve itibarın zedelenir…

Şu üç kişiye; yani cahiller arasındaki alime, zengin iken fakir düşene ve hatırlı iken, itibarını kaybedene acı! Unutma ki yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.

Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.

En büyük zafer nefsini tanımaktır. Düşman, insanın kendisidir. Dost ise, nefsi tanıyanın kendisidir. Ülke, idare edenin, oğulları ve kardeşleriyle bölüştüğü ortak malı değildir. Ülke sadece idare edene aittir. Ölünce, yerine kim geçerse, ülkenin idaresi onun olur. Vaktiyle yanılan atalarımız, sağlıklarında devletlerini oğulları ve kardeşleri arasında bölüştüler. Bunun içindir ki yaşayamadılar… (Bu nasihat Osmanlıyı 600 sene yaşatmıştır.) İnsan bir kere oturdu mu, yerinden kolay kolay kalkmaz. Kişi kıpırdamayınca uyuşur. Uyuşunca laflamaya başlar. Laf dedikoduya dönüşür. Dedikodu başlayınca da gayri iflah etmez. Dost, düşman olur; düşman, canavar kesilir!..

Kişinin gücü, günün birinde tükenir ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı, kapalı gözlerden bile içeri sızar, aydınlığa kavuşturur. Hayvan ölür, semeri kalır; insan ölür, eseri kalır. Gidenin değil, bırakmayanın ardından ağlamalı… Bırakanın da bıraktığı yerden devam etmeli. Savaşı sevmem. Kan akıtmaktan hoşlanmam. Yine de bilirim ki kılıç kalkıp inmelidir. Fakat bu kalkıp-iniş yaşatmak için olmalıdır. Hele kişinin kişiye kılıç indirmesi bir cinayettir. Bey, memleketten öte değildir. Bir savaş, yalnızca bey için yapılmaz. Durmaya, dinlenmeye hakkımız yok. Çünkü, zaman yok, süre az!..

Yalnızlık, korkanadır. Toprağın ekim zamanını bilen çiftçi, başkasına danışmaz. Yalnız başına kalsa da! Yeter ki toprağın tavda olduğunu bilebilsin. Sevgi davanın esası olmalıdır. Sevmek ise, sessizliktedir. Bağırarak sevilmez. Görünerek de sevilmez!.. Geçmişini bilmeyen, geleceğini de bilemez.

Osman! Geçmişini iyi bil ki geleceğe sağlam basasın.

Nereden geldiğini unutma ki nereye gideceğini unutmayasın.

Şeyh Edebali, 13. Yüzyıl, Söğüt-Bilecik-Türkiye

Ankara Ticaret Odası’nın (ATO) hazırladığı “Kamçıya Doymayan Yiğitler” raporu Türkiye’nin tüm kesimlerinde borçluluk düzeyinin giderek arttığını ortaya çıkardı. Türkiye’de ailelerin yarıya yakını, küçük-büyük şirketlerin neredeyse tamamının bankalara kredi borcu bulunuyor.

Türkiye’de Hazine’nin 216,9 milyar dolara yakın iç borcu bulunuyor. Türkiye’deki bankaların bireysel ve kurumsal olarak Eylül 2007 sonu itibariyle toplam 32 milyon 326 bin borçlusu bulunuyor. Bankaların bu müşterilerden toplam alacağı ise 261,4 milyar YTL düzeyinde.

Hemen hemen herkesin bir nedenle bir yerlere borçlu bulunduğu Türkiye’de, borçlu başka bir ifadeyle ”kamçıya doymayan yiğit” sayısının 40 milyona yaklaştığı belirlendi. Ankara Ticaret Odasının (ATO) hazırladığı ”Kamçıya Doymayan Yiğitler” raporu Türkiye’nin tüm kesimlerinde borçluluk düzeyinin giderek arttığını ortaya çıkardı. Devletin, toplam 336 milyar YTL borçla en borçlu konumunda bulunduğu Türkiye’de ailelerin yarıya yakını, küçük-büyük şirketlerin neredeyse tamamının bankalara kredi borcu bulunuyor. Türkiye’de Hazine’nin 216,9 milyar doları bulan iç borcu bulunuyor. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın ”leblebi çekirdek parası” olarak nitelendirdiği kamu ve özel sektörün dış borcu ise 237,3 milyar dolar düzeyinde seyrediyor. Dış borcun 147,6 milyar doları Türk özel sektörünün diğer yabancı ülkelere olan borçlarından kaynaklanıyor.

Dünyada ödeme,  bizde borçlanma aracı
”Borç yiyen kesesinden yer” atasözünün sıkça söylendiği Türkiye’deki borçlanma araçlarının en önemlisini ise kredi kartları oluşturuyor. Türkiye’de toplam 26 milyon 949 kişinin cebinde 56 milyon 284 bin adet kredi kartı bulunuyor. Diğer ülkelerde ödeme aracı olarak kullanılan kredi kartı Türkiye’de tam bir borçlanma aracına dönüşmüş durumda. Türkiye’deki kredi kartı müşterilerinin yaklaşık 12 milyonunun kredi kartı borcunu son ödeme tarihinde tümüyle ödemeyip borç bıraktıkları belirtiliyor. Vatandaşların, kredi kartı harcamaları nedeniyle yüklendiği borç miktarı ise 26,9 milyar YTL. Bunun 10,9 milyar YTL’sini taksitli alışverişlerden kaynaklanan borçlar meydana getiriyor.

40 Milyon “yiğit” var
ATO Başkanı Sinan Aygün, ”Sayın Başbakan Türkiye’nin borçlarından söz ederken ‘borç yiğidin kamçısıdır’ dedi. Eğer Sayın Başbakan’ın dediği gibi borç yiğidin kamçısıyla Türkiye’de 40 milyon yiğit kamçıya doymuyor” diye konuştu. Borçlanmanın hem kişiler için hem de devletler için sevinilecek bir durum olmadığını kaydeden Aygün, ”İster şahıs olun isterse devlet, borçla yaşayan herkes geleceğine ipotek koymuş demektir. Borçlu kim olursa olsun borcunu ödemek zorundadır” dedi.

32 milyon kredi kartı borçlusu
Merkez Bankası ve BDDK’nın verilerinden yapılan belirlemelere göre, Türkiye’deki bankaların bireysel ve kurumsal olarak Eylül 2007 sonu itibariyle toplam 32 milyon 326 bin borçlusu bulunuyor. Bankaların bu müşterilerden toplam alacağı ise 261,4 milyar YTL düzeyinde. Bankalara kredi borcu bulunanların 7 milyon 612 binini tüketici kredisi kullananlar oluşturuyor. Türkiye’de toplam 17 milyon aile bulunduğu dikkate alındığında, ailelerin yaklaşık yüzde 45′inin bankalara borçlu olduğu tahmin ediliyor. Bu kapsamda, 572 bin ailenin bankalara toplam 32,4 milyar YTL konut kredisi, 810 bin ailenin 8,7 milyar YTL’lik otomobil kredisi, 6 milyon 667 bin kişinin de ihtiyaç kredisi kullanımı nedeniyle borçlu durumda olduğu belirlendi. Bankaların 32 milyon kredi müşterisinin 2 milyon 199 binini küçük ve orta ölçekli işletmeler meydana getiriyor. Bu kapsamdaki 1 milyon 643 bin mikro işletmenin toplam 29,9 milyar YTL, 466 bin 277 küçük işletmenin 26,1 milyar YTL ve 89 bin 501 orta büyüklükteki işletmenin de 22,6 milyar YTL kredi borcu gözüküyor.

İşveren de borçlu
Halen 891 bin 390 özel sektör işvereni SSK’ya faizleriyle birlikte 8,2 milyar YTL borçlu gözüküyor. 66 KİT’in 22 milyon YTL, 2 bin 624 belediyenin 2,6 milyar YTL, diğer kamu kuruluşlarının da 72 milyon YTL borcu gözüküyor. Böylece toplam 898 bin 795 işveren SSK’ya toplam 10,9 milyar YTL borçlu durumda bulunuyor.

Hazine’nin borcu
Hazine ’nin çeşitli kamu kurum ve kuruluşlarından 105,5 milyar YTL’lik alacağı bulunuyor. Bunların arasında 84,4 milyar YTL ile TMSF bulunuyor. Hazine’nin dokuz kuruluştan 351 milyon YTL’lik,  yerel yönetimlerden 13 milyar YTL’lik, 12 KİT’ten 5,7 milyar YTL, özel kuruluşlardan 979, bankalardan 932 milyar YTL alacağı bulunuyor.

Esnafın yüzde 60’ı, çiftçinin yüzde 65’i borçlu
Türkiye’deki  borç dağlarının önemli bir bölümünü de esnaf ve sanatkârlarla çiftçilerin Bağ-Kur’a, işyerlerinin de SSK’ya olan sigorta pirim borçları oluşturuyor.

Sosyal Güvenlik Kurumu verilerine göre, 1 milyon 417 bin bağımsız çalışan ve esnaf-sanatkârın Bağ-Kur’a toplam 23,4 milyar YTL borcu bulunuyor. Bağ-Kur üyesi toplam 734 bin 348 çiftçinin de 6,7 milyar YTL tutarında prim borcuyla karşı karşıya bulunduğu belirlendi. Buna göre, esnaf ve sanatkârın yaklaşık yüzde 60′ı, çiftçilerin de yüzde 65′i Bağ-Kur’a borçlu durumda.

Bağ-Kur borçlusu esnaf, sanatkar ve çiftçi, borçlu olmanın kamçısını en çok  borçları nedeniyle sağlık hizmetlerinden yararlanamayarak yiyorlar. 

Yaşadığı olaya ilişkin bir değerlendirmesinde de “Hükümetin nasıl yarı akıllı olduğunu gördüm ve dostundan düşmanını ayıramayan bu hükümete karşı bütün saygımı kaybettim.” demiştir.

“İnsanları haksız yere hapse atan bir yönetim altında dürüst bir insanın asıl yeri cezaevidir.”

“Her nesil eskilerin moda akımlarını komik bulup güler ancak güncel modayı mürid kıvamında izler.”
Civil Disobedience ( sivil İtaatsizlik ) adlı makalesinde yazılanlar tarihte pek çok siyaset adamına ve siyasi akıma öncülük etmiştir.

Hindistan :
Dünyada sivil itaatsizliğin duyulmasında ve yaygınlaşmasında önemli rol oynayanlardan birisi de, Hindistan’ı İngiliz egemenliğinden kurtarmak için başlayan hareketin yönlendiricisi konumuna gelen Gandhi oldu. Thoreu’nun Sivil İtaatsizlik makalesiyle Oxford Üniversitesi’ndeyken tanışan Gandhi, otuz yıl boyunca ülkesinin her yanında sivil itaatsizlik prensiplerine dayalı savaşımını sürdürdü.
Kazançlı bir tekel oluşturmak isteyen İngiliz yönetimi tuz yapımını yasaklayınca Gandhi arkadaşlarıyla deniz suyunu buharlaştırma sonucunda tuz elde etti ve yasayı simgesel anlamda çiğnedi. Tam da umduğu gibi hapse atıldı. Gandhi’yi yüzlerce, binlerce kişi izledi sonra. Hapishaneler tıka basa doldu. İngiliz yönetimi cezaevinde açlık grevi başlatan Gandhi’nin kendi ellerinde ölmesini göze alamayarak onu serbest bıraktılar. Ancak Gandhi yasayı tekrar çiğnedi ve tekrar hapse girdi. Neticede iş bir kedi fare oyununa döndü ve yönetim yasayı kaldırmak zorunda kaldı. Sonunda Hindistan Gandhi’nin önderliğinde sivil itaatsizlik yöntemlerini kullanarak bağımsızlığına kavuştu.

Danimarka :
İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerce işgal edilen Danimarka’da, Nazi yönetimi Yahudileri kolaylıkla ayırt edebilmek için, onları, arkasında altı uçlu sarı yıldız bulunan giysiler giymeye mecbur etti. Danimarka halkı, Yahudilere karşı çıkarılan bu yasayı kabullenmedi. Aralarında kralın da bulunduğu hemen herkes, sırtı sarı yıldızlı giysilerle çıktı sokağa. Danimarka halkının bu tavrı, Yahudilerin tanınmasını da imkansızlaştırdı. Naziler, hareketin lideri olarak gördükleri Danimarka kralını gözetimleri altında tutabilmek için onu çok hasta olduğunu açıklayarak, kralı saraya hapsettiler. Ancak Danimarka halkı, ülkenin hemen her yerindeki çiçekçilere gidip krala gönderilmek üzere buketler hazırlattılar. Kısa sürede günlük hayat işlemez duruma geldi. Sonuçta, çiçek taşıdıkları için insanları tutuklayamayan Nazi yönetimi, kralın aniden iyileştiğini bildirmek zorunda kaldı.

Amerika :
Amerika’da, ırkçılık karşıtı hareketin en önemli aracı da, sivil itaatsizlik eylemleriydi. Irkçılık karşıtları, ırk ayrımı gözeten dükkanlardan alışveriş yapmıyor, bu tip otobüslere binmiyordu. Ayrıca, Vietnam’a gitmek istemeyen gençlerin askerliğe çağrı belgelerini herkesin gözü önünde yakması, savaş karşıtlarının devlete vergi vermek yerine sivil itaatsizlik makalesi hediye etmesi önemli örneklerdi.

Bu âleme maksatsız seyr için gelmiş gibi,
Harcadım hayatımı beş paralık fiş gibi.

Bu hayat pokerinde bize ancak pas düştü,
Elime per gelmedi, ellere ful-as düştü,
Şimdi artık mahvolan ömrüm için yas düştü,

Yoksulluk, kimsesizlik çöktü kara kış gibi,
Harcadım hayatımı beş paralık fiş gibi.

Bu oyunda ben neyim? tam mahvolmuş bir adam,
Kiminde kare-vale, kiminde var kare-dam,
Bir blöfle rest dedim, yıkıldı başıma dam,

Umutlarım önümde devrildi kiriş gibi,
Harcadım hayatımı beş paralık fiş gibi.

Ne kazançlar ummuştum girerken bu oyuna,
Üstün eller vurdular, hiç durmadan boyuna,
Şimdi tamam benzedim kurbanlık bir koyuna,

Herkes tapınıyorken kendine fetiş gibi,
Harcadım hayatımı beş paralık fiş gibi.

Hep zarara uğradım, oynadımsa kaç seans,
Ben pot dedim, başkası yaptı beş misli rölâns,
Kör olsun, uğramadı bir kerecik kahpe şans,

Bütün meziyetlerim battı bana şiş gibi,
Harcadım hayatımı beş paralık fiş gibi.

Saadet uma uma geçti ömrün yarısı,
Bilmem niçin düşmüyor başımıza darısı,
Balarısı olmadım, oldum eşek arısı,

Herkes çalım satarken canlı bir afiş gibi,
Ben kendimi harcadım, beş paralık fiş gibi…

NAMDAR RAHMİ KARATAY
Bursa-1935

ilkin kim kalkabilirse yürür bir seherde, silikleşen yüzler arasından iştahla hüzne ve yalnızlığına, silkinen bir kısrak kadar arzuyla büyüyen adımlarla.
Savruluşun zehrini dolaştırıp damarlarında, sürükleyen tutkularla aydınlığı kovalar.
Kesinliklerden arınıp şüphenin oturur kucağına, bozar ortaklıklarını bilinçle.
Tanıma çabalarıyla sarhoşluğunu tadar kendi kıvamında cümleler boyunca, uzar gider kopuşları zamanın bağıran boşluklarından benliğinin derinlerine.
Fark etmenin yoruculuğuna tutturup bozduğu günden beri rastlantısal sevinçlerini doğurur doğan günde kendini yeniden. Mekik dokur cennetinden cehennemine, örer ruhunun kozasını ilmek ilmek sabırla, arayışlardan devşirir kördüğümlerin gölgelerini, sükuta erer dudakları, semirik kitabi ifadelerinin bayalığından taşar ergenliğe akar ve aşındırır coğrafyasını umuda tutsaklığın, yeknesaklığın.
İlkin kim kalkabilirse uyandırır uykusunu karanlığın.
Boşalan bulvarlara dolar sorgular, geceyle hem dem.
Soyunur bütün fahişeler itirazsız,
Provasız robdöşambırlı sessizliğin utancıyla vurur rüzgar yüzlere.
Kalıtların yalınlığınca haykırır köleler şehvetle avaz avaz.
Masumca kırılır hayaller en hassas yerinden mahir ellerce. Çelişkinin hoyratlığı yakar canları, acıtır gülüşleri, şen kahkahaları deşen dişlilere sıkışır nezih nefesi aşkın.
Kara suretidir kirli kirişlerden inşa mistik kurgulu yaşamın zaman ve tek tanığı.
Söze gelir ölümler ve der ki ey ölümlüler,
İlkin kim kalkarsa, doğrulur onunla rotası insanlığın.
Süt kokan bir çocuk eli yakar kandillerini duygu medeniyetinin.

Tam buldum dediğin anda kaybetmek nedir bilir misin?
Atılmışlığı hissettiğin oldu mu?
Hayaliyle yaşamayı ezberledin mi?
Delicesine sevdiğin ama onun da seni sevdiği halde çekip gittiği o anı hiç yaşadın mı ?
Onun eksik yanlarını bile sevebildin mi ?
Terkedilişe ilk defa görüyormuş gibi baktın mı hiç ?
Elvedasız ayrılıklar acıttı mı içini ?
Göz kapaklarına inat, uyumadığın oldu mu gecelerce ?
Sadece mum ışığının aydınlattığı odanda onu düşündüğün oldu mu saatlerce ?
Ellerin onsuz kaldığında üşüdün mü ellerine hiç ?
Duyuyorum susuyorsun, yine susuyorsun, tıpkı o zamanki gibi !

Seni seviyorum çünkü hergün biraz daha tükenirken herşey, benliğim sesizce tirediğinde ben susuyorum. Bir an elinden tutuyorum, biran sonra belkide tamamen elimden kayıp gitmiş oluyorsun, anlayamıyorum.Yine sensiz kalıyor kollarım,
yine ıslanıyor gözlerim. Yaşamam için tek nedenimdin sen. Binlerce sebep vardı seni sevmem için yüreğimde taşıdığım.

Seni seviyorum çünkü yaşanacak bütün imkansızlıklarda sen varsın. Biryerlerim acıyor durmaksızın. Sessizliğin çok şey söylese de bazen susmanda incitir beni. Bilirim, belkide en iyi ben bilirim ki, susmasını bilmek, bildiğini söylemekten daha zor. Bir uçurum gibi derinleşen sessizlik, bizi birbirimizden ayırdı bile. Yenildik dostluğumuza, zamana,   yalnızlığa, yenildik işte ! Sinsice sardı sensizlik, böyle birdenbire, ansızın… ve ben hala unutmam gerektiğini söyleyenlere inanmıyorum.

Hissettiklerimi söylemektense dost kalmayı, seni sensiz yaşamaktansa susmayı tercih ederim. Senin beni olduğum gibi kabul etmen fikri bile beni mutlu edebilecek kadar güzel ve asil!

Seni seviyorum çünkü sen benim siyah beyaz dünyamı renklendiren o çok az şeyden birisin. Sensiz her andan korktum, korkuyorum. Alıp gitme ellerini, alıp gitme gülüşlerimi, götürme düşlerimi. Sen benden gittin gideli öyle bıktım ki sensiz kendimden.

Seni seviyorum çünkü hala birşeyler var vazgeçemediğim. Ben herkes için şiir yazmazdım, bu hep tuhaf gelmişti. Fakat şimdi senin için şiir yazmamak tuhaf geliyor. Bu yıllarca sürecek ve de hiç dinmeyecekmiş gibi düşünürken görüyorum ki anlamını yitiren birşeyler var aramızda.

Seni seviyorum çünkü tam herşeyden vazgeçmiştim ki, karanlığımın perdesini yırttı ellerin. Ama yine direndik sessizliğe, hala konuşulmadan kalan öyle çok şey varki !  “Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor”

Nasıl söyleyeceğini sende bilmiyorsun besbelli.. Susman gerekiyor diye susuyorsun belki de, dostluğumuz için..
Kalbim sendeyken her adımda, aklım sendeyken her dakika, unutmadım,
unutamadım işte ! …

Sen asla unutulmayacaksın…